Drugi kot w domu - wprowadzenie drugiego kota do domu - Butchers

Drugi kot w domu – wprowadzenie drugiego kota do domu

Masz kota i chcesz rozszerzyć swoje stado o kolejnego mruczka? Przedstawiciele tego gatunku to w zdecydowanej większości indywidualiści. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by pod jednym dachem żyło ze sobą w zgodzie (a nawet przyjaźni!) więcej kotów. Drugi kot w domu to ogromna odpowiedzialność właściciela za prawidłowe wprowadzenie zwierzaka i jego pomyślną adaptację. Zakupienie drugiego zestawu misek, dodatkowej kuwety i legowisk to zdecydowanie za mało! Jak wprowadzić drugiego kota do domu? Jak oswoić dorosłego kota z małym kotem? Jak postępować, gdy pojawia się drugi dorosły kot w domu? 

Zanim w domu pojawi się drugi kot...

Wprowadzenie nowego kota do domu wymaga odpowiedniej wiedzy, czasu i cierpliwości. Zadbaj więc o to, by wprowadzenie drugiego kota do domu odbyło się w momencie, w którym będziesz mógł poświęcić obydwu zwierzakom więcej czasu i uwagi – możesz to zrobić np. podczas urlopu. Zanim w domu pojawi się drugi kot – zadbaj o kociego rezydenta, czyli Twojego pierwszego kota. Warto w tym celu odbyć wizytę u weterynarza, skontrolować ogólny stan zdrowia zwierzaka, a w razie potrzeby i jakichkolwiek wątpliwości w zakresie zachowania kota – zasięgnąć dodatkowo porady kociego behawiorysty. Jeśli wszystko jest w porządku – możesz wprowadzać drugiego kota do domu. Jak to zrobić? 

Jak wprowadzić drugiego kota do domu?

Drugi kot w domu może oznaczać szczęśliwe powiększenie stada i jeszcze więcej bezinteresownej miłości. Kluczem do prawidłowego wprowadzenia nowego kota do domu jest merytoryczne przygotowanie się do tego wyzwania. Sprawdź, o czym należy wiedzieć i jak postępować krok po kroku. 

Drugi kot w domu – porady podstawowe

Wprowadzenie drugiego kota do domu może być zadaniem łatwiejszym lub trudniejszym, w zależności od charakteru obydwu zwierzaków, ich płci oraz wieku. Optymalnym kocim zestawem w domu jest para mieszana: kot i kotka. Nie oznacza to oczywiście, że dwa kocury lub dwie kocice nie mają szans na zgodne mieszkanie pod jednym dachem – mają, ale z reguły wymaga to więcej czasu na wzajemne poznanie się i socjalizację. Specjaliści podkreślają również, że najłatwiejszym „dokacaniem” jest wprowadzanie do domu małego kota – wprowadzenie do domu drugiego kota dorosłego może być nieco trudniejsze. 

Wprowadzenie nowego kota do domu a sterylizacja

Przyjmuje się, że docelowo obydwa koty (kot rezydent i nowy kot) powinny być wykastrowane lub wysterylizowane. Jeśli jednak kotem rezydentem jest niewykastrowany kocur – możemy być niemal pewni, że z dużym entuzjazmem przyjmie do swojego domu kotkę i z wysokim prawdopodobieństwem stworzą zgrany, koci duet. W takim przypadku kastrację / sterylizację można przeprowadzić w nieco późniejszym terminie, ale koniecznie przed okresem godowym kotów, czyli tzw. marcowaniem. W przypadku wprowadzania do domu małego kota – zabieg kastracji / sterylizacji powinien zostać zaplanowany i odbyć się w odpowiednim momencie, zgodnie z zaleceniami weterynarza.  

Kiedy wprowadzenie drugiego kota do domu jest niemożliwe? 

W toku przygotowań do powiększenia kociego stada może się okazać, że wprowadzenie nowego kota do domu jest po prostu niemożliwe. Najczęściej dzieje się tak wówczas, gdy jeden z kotów wykazuje zachowania agresywne w stosunku do innych przedstawicieli swojego gatunku. Mówi się wówczas o tym, że dany kot nie toleruje innych zwierząt – taką informację o nowym kocie może nam przekazać właściciel hodowli lub osoba prowadząca schronisko. Ta nietolerancja może być również sprecyzowana i dotyczyć wyłącznie młodych zwierząt / kociąt. W takim wypadku można podjąć próbę wprowadzenia do domu drugiego kota dorosłego.

Socjalizacja przez izolację, czyli: jak wprowadzać drugiego kota do domu? Krok po kroku

Najczęściej stosowana i polecaną przez specjalistów metodą na wprowadzenie drugiego (i każdego kolejnego) kota do domu jest socjalizacja przez izolację. Co to oznacza? Wyjaśniamy krok po kroku. 

I etap – całkowita izolacja

  1. Przygotuj w domu osobne miejsca dla drugiego osobnika – powinno to być pomieszczenie nasycone zapachami domu i domowników, ale łatwe do zamknięcia, np. Twoja sypialnia lub pokój nastolatka.
  2. W miejscu dla nowego kota powinno znaleźć się kompletne wyposażenia pupila: miski, legowisko, kuweta, a opcjonalnie również drapak i jakieś zabawki. Jeśli kot ma jakieś swoje rzeczy (np. kocyk lub zabawkę) – zostaw mu je, będą skutecznie niwelowały stres i uspokajały zwierzaka.
  3. Nowemu lokatorowi daj czas na samodzielne poznanie pomieszczenia. Jeśli to kociątko lub kot bardzo towarzyskie – możesz spędzić z nim trochę czasu w jego nowym lokum.
  4. Etap całkowitej izolacji może trwać od kilku dni do dwóch tygodni. W tym czasie nie powinno dochodzić do spotkań oko w oko kota rezydenta z nowym kotem, choć zwierzęta będą wyczuwały swoją wzajemną obecność i poznawały swoje zapachy.

II etap – zamiana miejsc

  1. Po upływie kilku dni, jeśli zwierzęta są spokojne i nie wykazują żadnych oznak zestresowania – zacznij zmieniać zwierzęta miejscami.
  2. Wprowadź rezydenta do pokoju, w którym przebywa nowy kota, a nowemu kotu pozwól w tym samym czasie eksplorować pozostałą część mieszkania lub domu.
  3. W dalszym ciągu nie powinno dochodzić do spotkań oko w oko, ale zwierzęta będą miały możliwość dokładnego poznania swoich zapachów, oswojenia się z nimi i przyzwyczajenia się do nich.

III etap – ograniczony kontakt wzrokowy.

  1. Jeżeli obydwa koty zachowują się spokojnie – zacznij pozwalać zwierzakom na kontakt wzrokowy.
  2. Koty powinny móc się zobaczyć np. przez szybę lub uchylone drzwi, ale zawsze w takich warunkach, które pozwolą obydwu w każdej chwili swobodnie wycofać się z kontaktu.
  3. Dobrym pomysłem jest doprowadzanie do kontaktów wzorkowych kotów po ich uprzednim zmęczeniu intensywną zabawą – mniej energii to mniejsze ryzyko kociej kłótni.
  4. Wszystkie pozytywne zachowania wzmacniaj smakołykami.

IV etap – kontakt bezpośredni.

  1. Jeżeli koty reagują na siebie pozytywnie, nie są nadmiernie podekscytowane, ani agresywne – możesz zacząć dopuszczać do pierwszych bezpośrednich kontaktów zwierząt.
  2. W początkowej fazie najlepiej, aby kontakty odbywały się pod czujnym okiem dwóch opiekunów – każdy będzie uważnie obserwował, a także wprowadzał i wyprowadzał (opcjonalnie: wnosił i wynosił) „swojego” kota do pomieszczenia.
  3. Uporczywe wpatrywanie się w drugiego kota (przez kota rezydenta lub nowego lokatora) powinno być sygnałem dla opiekunów do natychmiastowego przerwania spotkania.

Jeśli obydwa koty są spokojne – spotkania bezpośrednie można ponawiać, zwiększając ich częstotliwość i czas trwania. Moment, w którym zwierzęta przestają na siebie reagować, oznacza zakończenie socjalizacji (i izolacji!) z sukcesem!

Co może pójść nie tak, gdy w domu pojawia się drugi kot?

Nieodpowiednie lub nieefektywne (z rozmaitych przyczyn, również leżących poza odpowiedzialnością człowieka) wprowadzenie drugiego kota do domu może spowodować u jednego lub obydwu zwierzaków silny stres. Konsekwencją długotrwale odczuwanego stresu mogą być zmiany w zachowaniu kota rezydenta, np. unikanie kontaktu z opiekunem, chowanie się, załatwianie potrzeb fizjologicznych poza kuwetą oraz zmniejszenie apetytu (aż do zagrażającego życiu rezygnacji jedzenia i picia). Ponadto zestresowane koty mogą tracić sierść i podejmować czynności samookaleczające (np. intensywne wylizywanie futerka aż do powstawania ran na skórze), a także zachowywać się agresywnie względem siebie nawzajem, jak i opiekunów.

Podsumowanie

Drugi kot w domu to jeszcze więcej miłości! Zanim jednak wprowadzimy nowego kota do domu – zadbajmy o kociego rezydenta i przygotujmy się merytorycznie do tego zadania. Najlepiej, aby koty żyjące pod jednym dachem tworzyły parę mieszaną, przy czym obydwa zwierzaki docelowo powinny być wykastrowane / wysterylizowane. Wprowadzenie nowego kota do domu powinno przebiegać w oparciu o socjalizację przez izolację. Metoda polega na stopniowym poznawaniu ze sobą kota rezydenta i nowego lokatora – najpierw poprzez poznanie swoich zapachów, a następnie w toku ściśle kontrolowanych spotkań bezpośrednich.