Czy kot tęskni za właścicielem? - Jakie są tego objawy? - Butchers

Czy kot tęskni za właścicielem?

Można gdzieniegdzie usłyszeć, że koty  to urodzeni indywidualiści. Przez to, że chodzą swoimi drogami, często przypisuje się im obojętność i zupełny brak uczuć. Przekonanie, że koty są interesowne, zakorzeniło się na tyle głęboko, że mało kto patrzy na nie jak na zwierzęta zdolne do emocji. Może kot tęskni za właścicielem równie mocno co pies, jednak objawia to w mniej czytelny dla człowieka sposób?

Istnieje pogląd, że koty lepiej radzą sobie pozostawione same w domu i nie potrzebują ze strony opiekuna dużej uwagi. Nie jest to prawdą! Zwierzęta te odczuwają taką potrzebę ze strony właścicieli i odreagowują jej brak chociażby problemami behawioralnymi. Krzywdzący jest pogląd, że kociaki nie potrzebują regularnych pieszczot i kontaktu z człowiekiem.

Tęskni czy nie tęskni – oto jest pytanie?

Zdania dotyczące kociej tęsknoty są zróżnicowane w środowisku badaczy. Przeprowadzone badania wskazują na to, że koty łączy z nami taka sama więź, jak z psami. Koty bowiem odczuwają naszą nieobecność i cieszą się, gdy wracamy po pracy do domu.

Badania, o których możemy przeczytać w czasopiśmie PLOS ONE wykazały, że chociaż koty mogą sprawiać wrażenie niezależnych i dobrze radzących sobie w samotności, to jednak ma dla nich duże znaczenie po jakim czasie przekraczamy drzwi do naszego mieszkania. Okazało się, że ich zachowanie zmienia się w zależności od czasu, przez jaki zostają same. Im dłużej nas nie ma, tym radość kota po naszym powrocie jest dłuższa i bardziej ekspresyjna.

Kocia samotność

Dla wielu mylące jest to, kot nie wyraża swoich emocji w ekspresyjny sposób. Chociaż nie szczeka i nie merda ogonem na powitanie, to jednak cieszy się z naszego powrotu do domu. Czasami objawia to miauczeniem, innym razem ociera się o nasze nogi lub mruczy. Akceptuje samotność, ale tylko tę na własnych warunkach – czyli na przykład pójście do innego pokoju by w spokoju przespać wizytę naszych gości. 

Tęsknota kota objawia się na wiele sposobów i może przyjmować różną postać. Wśród zachowań wyróżnić można kilka charakterystycznych, takich jak:

  •       wzmożona agresja,
  •       spadek apetytu,
  •       wymioty/biegunka,
  •       głośne, nieuzasadnione sytuacją miauczenie,
  •       załatwianie swoich potrzeb poza kuwetą.

Lęk separacyjny u kota

Koty, podobnie jak psy, mogą cierpieć również na lęk separacyjny. Czym w skrócie jest ten problem? To nic  innego jak to zespół reakcji emocjonalnych, behawioralnych i fizjologicznych wywołanych oddzieleniem kota od swojego ulubionego człowieka. 

Niepokój spowodowany rozłąką nie dotyka jednak każdego kota, chociaż przyczyny tej wybiórczości nie są dotychczas znane. Niekiedy przyjmuje się, że bardziej narażone na lęk separacyjny są koty, które zostały zbyt wcześnie odłączone od matki.

Taki kot może pod naszą nieobecność niszczyć zlokalizowane w mieszkaniu przedmioty, znaczyć teren moczem lub kałem, a także przeprowadzać nadmierną pielęgnację, która w efekcie prowadzić będzie do miejscowego łysienia. Pierwsze kroki po zauważeniu u naszego pupila któregoś z wymienionych objawów, skierować powinniśmy do lecznicy. Jeśli wykluczone zostaną schorzenia natury fizycznej, warto skorzystać z pomocy kociego behawiorysty.

Tęsknota u kota – jak pomóc swojemu pupilowi?

Z uważnej obserwacji zachowań wiemy, kiedy kot tęskni. Jako właściciele możemy wdrożyć we wspólnym życiu kilka rytuałów, które pozwolą na złagodzenie negatywnych objawów. Jeśli zauważamy u swojego pupila nasilony niepokój w momencie wychodzenia z domu, starajmy się nie żegnać z nim zbyt wylewnie. Potraktujmy to jak normalną czynność, a bezpośrednio po powrocie nie skupiajmy od razu całej swojej uwagi na zwierzęciu. 

Pomocna może się okazać specjalna muzyka stworzona z myślą o naszych milusińskich, bądź pozostawienie pod naszą nieobecność włączonego radia i światła w jednym pokoju.

Warto też zapewnić mruczkowi atrakcje na czas naszego pobytu poza domem. Mogą to być przysmaki „do zdobycia” – takie, które stymulują kota do działania, np. zamknięte w kuli do zabawy.  Im bardziej kot będzie zajęty, tym mniej będzie miał czasu na myślenie o naszej nieobecności. Jeśli pozwala na to nasza praca, warto stworzyć kotu rutynę dnia, z wyznaczonymi porami na jedzenie czy wspólną zabawę.

Kot a strata

Żałoba jest mocno rozbudowanym rytuałem. Na podstawie zachowań możemy określić, na jakim etapie znajduje się człowiek, próbujący odnaleźć się po stracie bliskiego. Na pytanie, czy kot tęskni za bezpowrotnie utraconym kontaktem z danym człowiekiem, nie ma jednoznacznej odpowiedzi, ale wszystko wskazuje na to, że zwierzęta też przechodzą proces żałoby.

Nowy opiekun i nowy dom nie sprawią, że mruczek zapomni o stracie. Tak, jak w przypadku krótkotrwałej rozłąki, tak i w tej sytuacji, tęsknota może się objawiać zmniejszonym apetytem. Często stan ten jest na tyle zaawansowany, że kot może znacząco stracić na wadze. Zauważono też, że czworonogi poszukują swojego właściciela, przemierzając mieszkanie i zabiegając o uwagę głośnym miauczeniem. Tzw. koci płacz może się też pojawić podczas straty kociego towarzysza zabaw. Jednym z charakterystycznych zachowań jest również apatia – kot nie wykazuje chęci zabawy, chowa się.

Kocia żałoba jest uzależniona od zachowania pozostałych domowników. Niektóre koty przechodzą ją burzliwie, a depresja i lęki pozostają ze zwierzęciem do końca życia. Inne stosunkowo szybko przystosowują się do nowych okoliczności i obdarzają swoim zaufaniem nowego opiekuna. 

Co zatem możemy zrobić, by wspomóc kota, który utracił swojego ulubionego człowieka?

  1. Zachowajmy rutynę. Koty, jak już doskonale wiesz, nie lubią zmian. Jeśli mruczek miał jakieś ulubione smaczki lub zabawki śmiało z nich korzystaj.
  2. Badania pokazują, że koty w żałobie mogą potrzebować większej bliskości. Tak więc gdy pupil prosi o dodatkowe głaskanie pod brodą, daj mu to.
  3. Stwórz też większą liczbę kryjówek i miejsc do odpoczynku. Jeśli smutny mruczek będzie potrzebował pobyć chwilę sam zapewnijmy mu tą możliwość.

W cięższych przypadkach kociej żałoby również warto skonsultować się z behawiorystą i lekarzem weterynarii. Pamiętaj, że stres u kotów, tak samo zresztą jak u nas, mocno wpływa na układ zdrowotny, dlatego kluczowym jest, by pomóc milusińskiemu poradzić sobie z tym jak najłagodniej.

Bibliografia:

Eriksson M, Keeling LJ, Rehn T. (2017): Cats and owners Interact more with each  Other after a longer durationof separation. PLoS One, 12:(10); e0185599

Zapisz się do newslettera i trzymaj łapkę na pulsie! Zapisz się