Pasożyty u kota – objawy i postępowanie - Butchers

Pasożyty u kota – objawy i postępowanie

Na pasożyty wewnętrzne (robaki) narażone są zarówno koty wychodzące, jak i niewychodzące. Dlatego w ramach profilaktyki, koty wychodzące powinno się odrobaczać raz na 3-4 miesiące, a koty niewychodzące co najmniej raz na pół roku. Odrobaczanie jest ważne, ponieważ kocie pasożyty mogą u samych kotów, u ludzi – zwykle najmłodszych członków rodziny i u osób mających upośledzony układ odpornościowy – powodować choroby wiążące się z poważnymi dolegliwościami.

Jeśli mamy kota, który często biega samopas po okolicy, jest on szczególnie narażony na atak pasożytów. Może je złapać jedząc myszy, ptaki czy owady, pijąc wodę z kałuży, jedząc resztki ze śmietnika czy wąchając odchody innych kotów. Kot niewychodzący naraża się na robaczycę przez kontakt z obuwiem domowników, odwiedzającymi go kotami wychodzącymi czy przez zjadanie nieświeżych produktów, w których lęgną się pasożyty.

Odrobaczanie kota - jak to zrobić?

Odrobaczanie kota można podjąć na kilka sposobów, w zależności od tego, jak kot współpracuje z lekarzem bądź opiekunem. Preparat na pasożyty powinien być dobrany do masy ciała kota, a jego podanie skonsultowane z lekarzem weterynarii – nawet jeśli ostatecznie podamy go sami w domu.

Tabletki na odrobaczanie kota

Tabletki na odrobaczanie może podać lekarz weterynarii, możemy to też zrobić sami, pod warunkiem, że jesteśmy w stanie tego dokonać. Bywa, że wsadzenie kotu pigułki do gardła jest dla laika niewykonalne – nie pomagają nawet specjalne aplikatory, mające ułatwić to zadanie. Kot potrafi przetrzymywać tabletkę w pyszczku i wypluć ją nawet po godzinie od podania.

Żel na odrobaczenie kota

Żele (albo pasty) odrobaczające są łatwe w aplikacji, ale mogą podrażniać żołądek szczególnie wrażliwych kotów.

Odrobaczanie kota – Krople spot-on

Krople spot-on aplikuje się na kark, mniej więcej między łopatkami kota, tak aby kot nie mógł on do nich dosięgnąć językiem. Po podaniu kot nie powinien mieć kontaktu z wodą, aby krople zdążyły się wchłonąć i zadziałać. Właściciele powinien unikać głaskania kota w miejscu aplikacji przez czas wskazany na opakowaniu. Tak dawkowany preparat nie dociera bezpośrednio do żołądka czy innych części układu pokarmowego kota, nie drażni też błon śluzowych.

Objawy zakażenia pasożytniczego

Objawy zarobaczenia w układzie pokarmowym u kota są następujące:

  • wymioty
  • biegunka albo luźniejsze stolec oddawane częściej niż zwykle (mogą być z dodatkiem śluzu)
  • częste lizanie okolic odbytu
  • ślinienie się
  • zmiana apetytu (najczęściej utrata)
  • chudnięcie

Jeśli mamy do czynienia z pasożytami gnieżdżącymi się w płucach lub innej części układu oddechowego, najczęstszymi objawami są:

  • kaszel
  • duszności
  • bezskuteczne próby odkrztuszenia lub zwymiotowania
  • widoczna trzecia powieka

Jeśli przegapimy te pierwsze objawy, kot będzie wydalał robaki podczas wymiotów i wypróżniania się. Dobrze  by było, żeby do tego etapu po prostu nie dopuścić.

Rodzaje pasożytów wewnętrznych

Jak już wspomniano, pasożyty wewnętrzne dostają się do organizmu kota wraz z tym, co zjada lub oblizuje. Koty zazwyczaj są żywicielami pośrednimi tych pasożytów, a one wyniszczają ich organizm i powodują wiele chorób.

Koci tasiemiec

Do zarażenia się tasiemcem dochodzi zazwyczaj wtedy, kiedy kot zjada myszy, gady lub płazy. Także pchły i wszy mogą stanowić drogę pośrednią do zarażenia się tym pasożytem. Kolejnym źródłem zakażenia może być surowe mięso (np. wołowina).  Tasiemczyca powoduje utrudnienia w trawieniu i wchłanianiu substancji odżywczych z pokarmu, podrażnienie błony śluzowej jelit (co naraża ją na działanie kolejnych czynników chorobotwórczych) i biegunki.

Tasiemiec dosłownie odbiera kociemu organizmowi ważne składniki pokarmowe, a to w konsekwencji prowadzi do wyniszczenia organizmu. Dodatkowo pasożyt zatruwa organizm kota szkodliwymi produktami przemiany materii. Tasiemiec składa się z członów, które kot wydala z kałem. Na sierści wokół odbytu i w okolicach krocza można więc często zauważyć białe, milimetrowe elementy (przypominają ziarnka ryżu) tego pasożyta, które przeniesione niechcący na rękach do ust człowieka także wywołają zakażenie.

Nicienie płucne

Koty atakowane mogą być przez nicienie płucne z gatunku zwanego Aelurostrongylus abstrusus. Ich obecność w organizmie objawia się kocią astmą, kaszlem, świszczącym oddechem i trudnościami w oddychaniu,kichaniem (szczególnie po posiłku). Nicienie atakujące koty przenoszone są przez ślimaki i pomrowy (charakterystyczne czarne długie mięczaki bez skorupy).

Koty rzadko je zjadają, częściej do zakażenia dochodzi poprzez zjedzenie innych zarażonych przez te mięczaki zwierząt (gryzonie lub ptaki). Wspomniane wyżej objawy powinny skłonić do wizyty u weterynarza, żeby ustalić, czy to pasożyty, czy objawy towarzyszące innym chorobom.

Glisty kocie

Glisty kocie, powodujące chorobę zwaną toksokarozą (zarazić się nią mogą także ludzie), bytują w jelicie cienkim kota. To pasożyty bardzo wyniszczające koci organizm. Zwierzak może się zarazić polując i spożywając zarażone gryzonie i ptaki albo obwąchując odchody innych kotów np. w kuwetach czy piaskownicach – jaja glisty pozostają w uśpieniu, a w glebie mogą przetrwać nawet przez całe lata. Szczególnie narażone na atak glist są kocięta, które zarażają się przez mleko matki, prezentując takie objawy jak wymioty, biegunka, zahamowanie wzrostu i zmatowienie futra.

Tęgoryje

Tęgoryje to grupa pasożytów wewnętrznych z rodziny Tęgoryjowatych (Anisakidae), które mogą zainfekować układ pokarmowy kota oraz inne ssaki, w tym ludzi. Najczęściej spotykane gatunki tęgoryjów to Anisakis simplex i Pseudoterranova decipiens.

Tęgoryje mogą występować w mięsie ryb i innych organizmach morskich. Koty mogą zostać zainfekowane przez spożycie surowych lub niedogotowanych ryb lub innych zarażonych organizmów morskich. Po spożyciu larwy tęgoryja zaczynają rozwijać się w przewodzie pokarmowym kota, gdzie mogą powodować różnego rodzaju problemy zdrowotne.

Objawy zakażenia tęgoryjami u kota mogą obejmować wymioty, biegunkę, brak apetytu, bóle brzucha oraz ogólny dyskomfort. W niektórych przypadkach ciężkie zakażenie może prowadzić do poważniejszych powikłań, takich jak perforacja jelit.

Aby zapobiec zakażeniu tęgoryjami, ważne jest unikanie karmienia kotu surowego lub niedogotowanego mięsa ryb, szczególnie takiego, które może być zarażone. Ryby należy zawsze dokładnie gotować przed podaniem kotu. Regularne odrobaczenie kota zgodnie z zaleceniami weterynarza również może pomóc w zapobieganiu infekcjom tęgoryjami. W przypadku podejrzenia zakażenia tęgoryjami, należy skonsultować się z weterynarzem, który może zalecić odpowiednie leczenie.

Pasożyty krwi

Pasożyty krwi, takie jak pierwotniaki z rodzaju Babesia czy Cytauxzoon, mogą być szczególnie niebezpieczne dla zdrowia kota.

  1. Babesia: Jest to rodzaj pierwotniaka zwanego również krwinkowcem, który może infekować koty poprzez ukłucie kleszcza noszącego patogen. Po dostaniu się do organizmu kota, Babesia może atakować czerwone krwinki, co prowadzi do anemii, gorączki, utraty apetytu i innych objawów.
  2. Cytauxzoon: To kolejny rodzaj pierwotniaka krwi, który jest przenoszony przez ukąszenia kleszczy. Cytauxzoon może prowadzić do bardzo poważnej choroby, znanej jako cytauxzoonoza. Objawy mogą obejmować gorączkę, utratę apetytu, apatię, żółtaczkę, krwotoki i ogólne osłabienie organizmu.

Oba te pasożyty krwi mogą być trudne do leczenia, a zakażenie nimi może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, a nawet śmierci kota, jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie środki zaradcze. Dlatego bardzo ważne jest regularne sprawdzanie kota pod kątem obecności kleszczy oraz stosowanie środków zapobiegawczych przeciwko kleszczom, takich jak preparaty przeciw kleszczom i rutynowe badania weterynaryjne. W przypadku podejrzenia zakażenia pasożytami krwi, konieczna jest szybka interwencja weterynaryjna w celu diagnozy i leczenia.

Podsumowanie

Pasożyty u kotów stanowią zagrożenie zarówno dla wychodzących, jak i niewychodzących. Regularne odrobaczanie jest kluczowe, ponieważ pasożyty mogą prowadzić do poważnych chorób, zwłaszcza u dzieci i osób z osłabionym układem odpornościowym. Właściwe metody odrobaczania, takie jak tabletki, żele czy krople spot-on, powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb kota i skonsultowane z weterynarzem. Objawy zakażenia pasożytami, takimi jak wymioty, biegunka czy kaszel, wymagają szybkiej reakcji i leczenia weterynaryjnego, aby uniknąć poważnych konsekwencji zdrowotnych, a nawet śmierci zwierzaka.

Zapisz się do newslettera i trzymaj łapkę na pulsie! Zapisz się