Jak już wspomniano, pasożyty wewnętrzne dostają się do organizmu kota wraz z tym, co zjada lub oblizuje. Koty zazwyczaj są żywicielami pośrednimi tych pasożytów, a one wyniszczają ich organizm i powodują wiele chorób.
Koci tasiemiec
Do zarażenia się tasiemcem dochodzi zazwyczaj wtedy, kiedy kot zjada myszy, gady lub płazy. Także pchły i wszy mogą stanowić drogę pośrednią do zarażenia się tym pasożytem. Kolejnym źródłem zakażenia może być surowe mięso (np. wołowina). Tasiemczyca powoduje utrudnienia w trawieniu i wchłanianiu substancji odżywczych z pokarmu, podrażnienie błony śluzowej jelit (co naraża ją na działanie kolejnych czynników chorobotwórczych) i biegunki.
Tasiemiec dosłownie odbiera kociemu organizmowi ważne składniki pokarmowe, a to w konsekwencji prowadzi do wyniszczenia organizmu. Dodatkowo pasożyt zatruwa organizm kota szkodliwymi produktami przemiany materii. Tasiemiec składa się z członów, które kot wydala z kałem. Na sierści wokół odbytu i w okolicach krocza można więc często zauważyć białe, milimetrowe elementy (przypominają ziarnka ryżu) tego pasożyta, które przeniesione niechcący na rękach do ust człowieka także wywołają zakażenie.
Nicienie płucne
Koty atakowane mogą być przez nicienie płucne z gatunku zwanego Aelurostrongylus abstrusus. Ich obecność w organizmie objawia się kocią astmą, kaszlem, świszczącym oddechem i trudnościami w oddychaniu,kichaniem (szczególnie po posiłku). Nicienie atakujące koty przenoszone są przez ślimaki i pomrowy (charakterystyczne czarne długie mięczaki bez skorupy).
Koty rzadko je zjadają, częściej do zakażenia dochodzi poprzez zjedzenie innych zarażonych przez te mięczaki zwierząt (gryzonie lub ptaki). Wspomniane wyżej objawy powinny skłonić do wizyty u weterynarza, żeby ustalić, czy to pasożyty, czy objawy towarzyszące innym chorobom.
Glisty kocie
Glisty kocie, powodujące chorobę zwaną toksokarozą (zarazić się nią mogą także ludzie), bytują w jelicie cienkim kota. To pasożyty bardzo wyniszczające koci organizm. Zwierzak może się zarazić polując i spożywając zarażone gryzonie i ptaki albo obwąchując odchody innych kotów np. w kuwetach czy piaskownicach – jaja glisty pozostają w uśpieniu, a w glebie mogą przetrwać nawet przez całe lata. Szczególnie narażone na atak glist są kocięta, które zarażają się przez mleko matki, prezentując takie objawy jak wymioty, biegunka, zahamowanie wzrostu i zmatowienie futra.
Tęgoryje
Tęgoryje to grupa pasożytów wewnętrznych z rodziny Tęgoryjowatych (Anisakidae), które mogą zainfekować układ pokarmowy kota oraz inne ssaki, w tym ludzi. Najczęściej spotykane gatunki tęgoryjów to Anisakis simplex i Pseudoterranova decipiens.
Tęgoryje mogą występować w mięsie ryb i innych organizmach morskich. Koty mogą zostać zainfekowane przez spożycie surowych lub niedogotowanych ryb lub innych zarażonych organizmów morskich. Po spożyciu larwy tęgoryja zaczynają rozwijać się w przewodzie pokarmowym kota, gdzie mogą powodować różnego rodzaju problemy zdrowotne.
Objawy zakażenia tęgoryjami u kota mogą obejmować wymioty, biegunkę, brak apetytu, bóle brzucha oraz ogólny dyskomfort. W niektórych przypadkach ciężkie zakażenie może prowadzić do poważniejszych powikłań, takich jak perforacja jelit.
Aby zapobiec zakażeniu tęgoryjami, ważne jest unikanie karmienia kotu surowego lub niedogotowanego mięsa ryb, szczególnie takiego, które może być zarażone. Ryby należy zawsze dokładnie gotować przed podaniem kotu. Regularne odrobaczenie kota zgodnie z zaleceniami weterynarza również może pomóc w zapobieganiu infekcjom tęgoryjami. W przypadku podejrzenia zakażenia tęgoryjami, należy skonsultować się z weterynarzem, który może zalecić odpowiednie leczenie.
Pasożyty krwi
Pasożyty krwi, takie jak pierwotniaki z rodzaju Babesia czy Cytauxzoon, mogą być szczególnie niebezpieczne dla zdrowia kota.
- Babesia: Jest to rodzaj pierwotniaka zwanego również krwinkowcem, który może infekować koty poprzez ukłucie kleszcza noszącego patogen. Po dostaniu się do organizmu kota, Babesia może atakować czerwone krwinki, co prowadzi do anemii, gorączki, utraty apetytu i innych objawów.
- Cytauxzoon: To kolejny rodzaj pierwotniaka krwi, który jest przenoszony przez ukąszenia kleszczy. Cytauxzoon może prowadzić do bardzo poważnej choroby, znanej jako cytauxzoonoza. Objawy mogą obejmować gorączkę, utratę apetytu, apatię, żółtaczkę, krwotoki i ogólne osłabienie organizmu.
Oba te pasożyty krwi mogą być trudne do leczenia, a zakażenie nimi może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, a nawet śmierci kota, jeśli nie zostaną podjęte odpowiednie środki zaradcze. Dlatego bardzo ważne jest regularne sprawdzanie kota pod kątem obecności kleszczy oraz stosowanie środków zapobiegawczych przeciwko kleszczom, takich jak preparaty przeciw kleszczom i rutynowe badania weterynaryjne. W przypadku podejrzenia zakażenia pasożytami krwi, konieczna jest szybka interwencja weterynaryjna w celu diagnozy i leczenia.
